เป็นเรื่องปกติของการเล่นกีฬาที่ต้องมีแพ้ มีชนะ และไม่มีใครที่จะเป็นฝ่ายกำชัยเสมอไป วันหนึ่งเขาคนนั้นก็ต้องมีจังหวะที่เป็นฝ่ายแพ้ด้วยเช่นกัน ยิ่งถ้าการเล่นกีฬาเป็นทีมด้วยแล้วปัจจัยแวดล้อมต่าง ๆ ย่อมทำให้โอกาสพลิกไม่เป็นไปตามเป้าเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา ซึ่งเด็ก ๆ ที่มีโอกาสได้เล่นฟุตบอล เขาจึงมีโอกาสสัมผัสกับความพ่ายแพ้ และจะเป็นบทเรียนในชีวิตว่า ไม่มีใครเก่งกาจตลอดไปในทุกเรื่อง
การมีพื้นฐานครอบครัวที่ดีย่อมช่วยให้เด็กทุกคนเติบโตอย่างสมบูรณ์แบบ เป็นคนดีที่คอยช่วยเหลือและพัฒนาประเทศชาติต่อไป เพราะครอบครัวคือสังคมเริ่มต้นของลูกทุกคน ดังนั้นการพยายามสานสัมพันธ์และทำให้เกิดความอบอุ่นจึงมองข้ามไม่ได้เด็ดขาด เชื่อหรือไม่? เพียงแค่คุณพาลูกออกไปเตะฟุตบอลไม่ว่าจะเล่นด้วยกัน หรือพาไปโรงเรียนสอนฟุตบอลก็ตาม เด็กจะเกิดความรู้สึกได้ใกล้ชิดและมีปฏิสัมพันธ์กับพ่อแม่ คนภายในครอบครัวของตนเองมากกว่าเดิม
เป็นเรื่องปกติที่คนเราย่อมมีข้อบกพร่องในตัวเองทั้งสิ้น ไม่มีใครดีเลิศแบบ 100% แต่คนที่มักถูกยอมรับต้องเป็นคนที่รู้ว่าข้อเสียเหล่านั้นคืออะไร จากนั้นจึงค่อย ๆ พัฒนาและแก้ไขให้ทุกอย่างดีขึ้นกว่าเดิม หากทำได้สำเร็จก็เท่ากับปรับปรุงจนบางเรื่องที่เคยเป็นจุดด้อยถูกกลบอย่างไม่มีไอปะทุใดขึ้นมาอีก ด้วยเหตุนี้การเล่นฟุตบอล จึงถือเป็นแนวทางชั้นเยี่ยมสำหรับการมองเห็นข้อผิดพลาดของตนเอง และไม่ใช่แค่เรื่องกีฬา แต่ยังต่อยอดสู่เรื่องอื่นในชีวิตได้อีกด้วย
ความน่าเสียดายอย่างหนึ่งสำหรับนักฟุตบอลหรือนักกีฬาหลาย ๆ คนนั่นคือ เมื่อเห็นคนอื่นทำได้ดีกว่ามักรู้สึกอิจฉา ไม่ชอบใจ ทั้งที่ความจริงสิ่งเหล่านี้สามารถพัฒนาตนเองให้ดีขึ้นได้ อาจไม่เก่งเท่าคนอื่น แต่เมื่อฝีเท้าและทักษะสูงโค้ชย่อมมองเห็น ดังนั้นพ่อแม่จึงถือเป็นอีกบุคคลสำคัญที่ต้องใส่ใจและพยายามสังเกตลูกถึงอาการหรือปฏิกิริยาของเขาที่เกิดขึ้นตลอด เพื่อปรับทัศนคติ และช่วยให้เป็นเด็กที่พร้อมสำหรับการลงสนามจริงทั้งกายและใจ
