เคยรู้สึกไหมครับว่า เวลาเดินเหินไปนู้นไปนี้ ไม่หยุดอยู่กับที่อย่างเดียว ทำให้ความคิดวิ่งแล่นอย่างมีสีสันและจิตนาการ ยิ่งถ้าสมองโล่งๆ ไม่มีเรื่องให้เครียดหรือคิดมากแล้ว บวกกับการได้สูดเอาอากาศเข้าไปให้เต็มปอด ก็เสริมกันช่วยให้ความคิดดีๆหลายอย่างยิ่งผุดขึ้นมามากมาย
ลองนึกภาพการเล่นฟุตบอลที่ต่างคนต่างเล่นสิครับ ให้คน 11 คนในสนามเตะลูกบอลลูกเดียวให้ชนะเกมให้ได้ เอาแบบไม่ต้องคุยกันมาก่อนหรือนัดแนะอะไรกัน ปล่อยไปตามอารมณ์ว่าใครจะทำอะไร คุณคิดว่าภาพที่ออกมาจะหน้าตาเป็นอย่างไร ส่วนตัวผมว่ามันเหมือนเวลาเราให้อาหารปลา ที่เมื่อเรา ลงไปเม็ดหนึ่ง
คงไม่มีคุณพ่อคุณแม่คนไหนที่ไม่อยากเห็นลูกตัวเองเป็นเด็กเก่ง มีความสามารถ ทำอะไรต่างๆออกมาได้ดี จริงไหมครับ แต่จะสนับสนุนเขาอย่างไรให้สามารถพัฒนาศักยภาพของตนไปถึงจุดๆนั้นได้ ต้องเสียเงินเยอะไหม ต้องเรียนที่ไหน หรือกินอะไร?
เด็กเป็นวัยที่กำลังเรียนรู้ครับ ทั้งอัตลักษณ์ของตัวเองและสิ่งต่างๆรอบตัว นั้นหมายความว่า เป็นเรื่องสำคัญมากเลย ที่ลูกของคุณจะมีตัวอย่างดีๆให้เขาได้สังเกต ได้รู้เรียนและนำเอามาเป็นแบบอย่าง ตัวอย่างดีๆคนหนึ่งคือ “กาก้า” ที่เป็นทั้งนักฟุตบอลมากความสามารถและเป็นคนดีอีกด้วยครับ
